Begrip | Doop
Doop
De doop is dé initiatierite van het christelijke geloof. Zij markeert de overgang van het oude naar het nieuwe leven in Christus en wordt verbonden met de vergeving van zonden, de gave van de Heilige Geest en de opname in de gemeenschap van de kerk. De doop vond in de vroege kerk doorgaans plaats door onderdompeling in water, veelal in de paasnacht, na een periode van catechetische voorbereiding (het catechumenaat). Het ritueel ging gepaard met elementen als geloofsbelijdenis, handoplegging en zalving, waardoor de dopeling volledig werd opgenomen in de christelijke gemeenschap.
5 relevante onderdelen gevonden voor het begrip 'Doop'
Lezing door dr. Piet Hein Hupsch, 20 november 2024, Week van de Vroege Kerk 1. Inleiding: Gregorius van Nyssa op het concilie van Constantinopel in 381 Ik neem u mee naar Constantinopel in het jaar 381. Gregorius’ oudere broer Basilius is twee jaar eerder overleden. Gregorius, intussen bisschop van Nyssa in Cappadocië, gaat in de […]
In deze editie van Marturia worden we uitgedaagd door Gregorius van Nyssa, een van de drie zogenoemde Cappadociërs. In het jaar 381 schreef hij een vurige preek tegen hen die hun doop almaar uitstelden. In het hoofdartikel loodst Piet Hein Hupsch ons niet alleen door deze belanghebbende doopthematiek, maar levert daarbij ook een integrale vertaling […]
In de vroegchristelijke kerk vormde de Paastijd het hart van het kerkelijk jaar. In Augustinus' dagen was dat niet anders.
Titel
Baptism in the Early Church
Auteur(s)
Everett Ferguson
Voor de derde keer vindt vanaf maandag de Week van de Vroege Kerk plaats. „Ik kijk er naar uit om samen te luisteren naar wat de Vroege Kerk ons wil leren”, zegt prof. dr. M. A. van Willigen.
