Home Kerkvaders Aurelius Augustinus Het leven van Augustinus De laatste levensjaren van Augustinus

De laatste levensjaren van Augustinus

De opvolging | De herziening van zijn boeken | Levensavond zonder schemering | Politieke crisis in Afrika | Augustinus en de inval van de barbaren | Het laatste uur

De opvolging

Toen Augustinus zijn einde voelde naderen, wilde hij graag zijn opvolging regelen vóór zijn dood. Hij stelde zijn leerling Heraclius voor, die door de gemeente werd geaccepteerd. Augustinus zou nog 4 jaar leven, een tijd waarin de situatie van Hippo drastisch zou veranderen. Vlak voor zijn dood werd de stad belegerd, na zijn dood werd de stad door de Vandalen in brand gestoken. Het blijft daarom de vraag of Heraclius ooit bisschop is geworden.

De herziening van zijn boeken

Om corruptie en misverstanden over zijn werken te voorkomen maakte Augustinus aan het einde van zijn leven geen herziening van al zijn 93 werken. In plaats daarvan schreef hij zijn Retractationes (Revisies), waarin hij al zijn werken langs gaat om eventuele misverstanden en gewetensverwarringen proberen te voorkomen.

Levensavond zonder schemering

Ook op zijn oude dag bleef Augustinus bezig met het beantwoorden van vragen. Een vriend wilde graag een overzicht van alle ketterijen hebben, wat resulteerde in het werk De haeresibus (Over de ketterijen). Daarnaast hield hij zich bezig met de Retractationes.
Ondanks het feit dat hij al 74 jaar oud was, schreef hij nog tal van werken, onder andere Speculum (De spiegel), een samenvatting van de Bijbel. Hij rondde zijn De doctrina Christiana af, een boek over exegetische vraagstukken bij het bestuderen van de Bijbel. Zelfs voerde hij nog een discussie met bisschop Maximinus over het Arianisme, dat meegekomen was met de gekerstende Vandalen.
Uiteindelijk ging zijn gezondheid hem toch parten spelen.

Politieke crisis in Afrika

Augustinus benaderde ook een opperbevelhebber van het Romeinse leger in Afrika, Bonifatius. Deze was in opstand gekomen tegen Rome, waardoor er een burgeroorlog dreigde. Augustinus wees de opperbevelhebber terecht.

Augustinus en de inval van de barbaren

In 429 trokken de Vandalen al plunderend en verderf zaaiend door Afrika. Augustinus spoorde de angstige mensen - en met name de pastors - aan om moed te houden en God daarbij om hulp te smeken. Tenslotte werd ook Hippo belegerd.

Het laatste uur

In de zomer van 430 overleed Augustinus aan hevige koorts en pijnen. Vlak voor zijn dood had hij afscheid genomen van zijn vrienden. Hij wilde alleen zijn met God. Op de muren van de kamer waar hij lag, had hij enkele boetepsalmen laten bevestigen. Zo bereidde hij zich voor op zijn naderende einde en de ontmoeting met zijn Schepper.

Pagina laatst gewijzigd op: 01-04-2005